Onregelmatigheden bij wijk- en jongerencentra in Spijkenisse blijven onopgehelderd. Na raadpleging van een forensisch onderzoeksbureau, zeg maar privérecherche, worden op diverse locaties 24 camera’s opgehangen om de daders te betrappen. De privacywetgeving in Nederland vereist dat je mensen zoiets in principe moet laten weten (‘kenbaarheidsvereiste’), maar de gemeente oordeelt dat ze dan net zo goed geen camera’s kan ophangen.
Het onvermijdelijke gebeurt. De camera’s worden ontdekt, er komt een rel van en een gemeenteraadsfractie (GroenLinks) doet aangifte tegen de gemeente.
De rechtbank vindt dat er stiekem opnamen zijn gemaakt op plekken die niet algemeen voor het publiek toegankelijk zijn. Daarvoor kun je de gevangenis ingaan, maar een gemeente sluit je niet op. Het draait uit op een voorwaardelijke geldboete van 24 duizend euro, met een proeftijd.
Wat de rechtbank de gemeente erg kwalijk neemt, is dat het overheidsgezag als geheel te kijk is gezet. Hij noemt het onbegrijpelijk dat instanties als de politie, het OM of het College Bescherming Persoonsgegevens niet zijn geraadpleegd, wat gemakkelijk had gekund, zeker voor een gemeente. Een particulier bureau is toch echt niet hetzelfde, ‘gecertificeerd’ of niet.
In de procedure komt ook ter sprake dat werknemersbelangen zijn geschonden. De gemeente voert aan dat het informeren van de or geen optie was, omdat daar misschien juist wel een lek zou kunnen zitten. De rechtbank zegt dat als je zoiets vreest – terwijl or-leden toch aan een geheimhoudingsplicht kunnen worden gebonden – je nog altijd kunt kiezen voor het inlichten van alleen de or-voorzitter.
Rechtbank Rotterdam, 14 december 2007
Meer interessante en relevante jurisprudentie vindt u in Rechtspraak voor Medezeggenschap.
