Jansman is de eerste particulier die een schadevergoeding krijgt, hoewel hij,och zijn familieleden bij Eternit hebben gewerkt. Zijn advocaat B. Ruers uit Utrecht noemt de uitspraak bemoedigend voor veel anderen, die ziek zijn geworden doordat het vroeger heel gewoon was asbesthoudend afval te gebruiken voor wegverhardingen.
De ouders van Jansman gebruikten in 1967 net als veel anderen asbestafval om een pad op hun erf te verharden. De rechter in Almelo bepaalde in eerste instantie dat Eternit in 1967 nog niet kon weten dat het afval kankerverwekkend zou zijn. Het hof heeft die uitspraak nu verworpen en oordeelt dat Eternit dat had kunnen weten en dus onrechtmatig heeft gehandeld door het afval zonder enige waarschuwing of veiligheidsmaatregel aan de vader van Jansman mee te geven.
In eerdere zaken van milieuslachtoffers tegen de vezelcementfabrikant vond de rechter ook dat de zaak verjaard zou zijn. Nu Jansman als eerste zijn zaak aan een hogere instantie heeft voorgelegd, blijkt dat het hof dit verjaringsverweer verwerpt. Jansman, die ernstig ziek is, krijgt een voorschot op zijn schadevergoeding van 35.000 euro, zo heeft het hof bepaald.
Het Comité Asbestslachtoffers is volgens een woordvoerder bijzonder verheugd over het Arnhemse arrest. Er lopen op dit moment in elk geval nog vijf andere vorderingen van milieuslachtoffers tegen de asbestfabrikant. Eerder is al tot in hoogste instantie bepaald dat werknemers van Eternit en hun familieleden recht hebben op een schadevergoeding. Ook mensen die met asbest hebben gewerkt en mesothelioom krijgen, moeten daarvoor worden gecompenseerd. Het Comité hoopt dat Eternit alle procedures over aansprakelijkheid en schadevergoedingen zal staken nu ook de groep milieuslachtoffers van asbest met succes heeft geclaimd.
